บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 4

วันศุกร์ที่ 27 มกราคม 2560 

เวลา 13.30 - 16.30

เนื้อหาที่เรียน

                               ประเภทของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ (ต่อ) 

     เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูดและภาษา (Children with Speech and Language Disorders)

เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูด

            หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่องซึ่งเกิดจากการพูดผิดปกติ ในด้านความชัดเจนในการปรับปรุงแต่งระดับและคุณภาพของเสียง จังหวะและขั้นตอนของเสียงพูด ซึ่งแบ่งออกได้เป็น 3 อย่างดังนี้

   1. ความบกพร่องในด้านการปรุงเสียง (Articulator Disorders)

     - เสียงบางส่วนของคำขาดหายไป "ความ" เป็น "คาม"

     -ออกเสียงของตัวอื่นแทนตัวที่ถูกต้อง "กิน" "จิน" กวาด ฟาด

     - เพิ่มเสียงที่ไม่ใช่เสียงที่ถูกต้องลงไปด้วย "หกล้ม" เป็น "หก-กะ-ล้ม"

     -เสียงเพี้ยนหรือแปล่ง "แล้ว" เป็น "แล่ว"

   2. ความบกพร่องของจังหวะและขั้นตอนของเสียงพูด (speech Flow Disorders)

     - พูดไม่ถูกตามลำดับขั้นตอน ไม่เป็นไปตามโครงสร้างของภาษา

     - การเว้นวรรคตอนไม่ถูกต้อง

     -อัตราการพูดเร็วหรือช้าเกินไป

     - จังหวะของเสียงพูดผิดปกติ

     - เสียงพูดขาดความต่อเนื่อง สละสลวย

   3. ความบกพร่องของเสียงพูด (Voice Disorders)

     - ความบกพร่องของระดับเสียง

     - เสียงดังหรือค่อยเกินไป

     -คุณภาพของเสียงไม่ดี

ความบกพร่องทางภาษา

            หมายถึง การขาดความสามารถที่จะเข้าใจความหมายของคำพูด และ/หรือไม่สามารถแสดงความคิดออกมาเป็นถ้อยคำได้ ได้แก่

   1. การพัฒนาการทางภาษาช้ากว่าวัย (Delayed Language)

    

   2. ความผิดปกติทางการพูดและภาษาอันเนื่องมาจากพยาธิสภาพที่สมอง โดยทั่วไปเรียกว่า Dysphasia หรือ aphasia

     

             

ลักษณะของเด็กบกพร่องทางการพูดและภาษา

     • ในวัยทารกมักเงียบผิดธรรมชาติ ร้องไห้เบา ๆ และอ่อนแรง

     • ไม่อ้อแอ้ภายในอายุ 10 เดือน

     • ไม่พูดภายในอายุ 2 ขวบ

     • หลัง 3 ขวบแล้วภาษาพูดของเด็กก็ยังฟังเข้าใจยาก

     • ออกเสียงตัวสะกดไม่ได้

     • หลัง 5 ขวบ เด็กยังคงใช้ภาษาที่เป็นประโยคไม่สมบูรณ์ในระดับประถมศึกษา

     • มีปัญหาในการสื่อความหมาย พูดตะกุกตะกัก

     • ใช้ท่าทางในการสื่อความหมาย

   เด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและสุขภาพ (Children with Physical and Health Impairments)

     • เด็กที่มีอวัยวะไม่สมส่วน

     • อวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งหายไป

     • เจ็บป่วยเรื้อรังรุนแรง

     • มีปัญหาทางระบบประสาท

     • มีความลำบากในการเคลื่อนไหว

                  ตัวอย่างเด็กที่มีความบกพร่องทางร่างกายและสุขภาพ

โรคลมชัก (Epilepsy)

             เป็นลักษณะอาการที่เกิดเนื่องมาจากความผิดปกติของระบบสมอง โดยมีกระแสไฟฟ้าที่ผิดปกติและมากเกินปล่อยออกมาจากเซลล์สมองพร้อมกัน ซึ่่งอาการชักนี้จะแบ่งออกเป็น 5 แบบ ดังนี้

   1. การชักในช่วงเวลาสั้น ๆ (Petit Mal)

     • อาการเหม่อนิ่งเป็นเวลา 5-10วินาที

     • มีการกระพริบตาหรืออาจมีเคี้ยวปาก

     • เมื่อเกิดอาการชักเด็กจะหยุดชะงักในท่าก่อนชัก

     • เด็กจะนั่งเฉย หรือเด็กอาจจะตัวสั่นเล็กน้อย

   2. การชักแบบรุนแรง (Grand Mal)

     • เมื่อเกิดอาการชัก เด็กจะส่งเสียง หมดความรู้สึก ล้มลง กล้ามเนื้อเกร็ง เกิดขึ้นราว 2-5 นาที จากนั้นจะหาย และนอนหลับไปชั่วครู

   3. อาการชักแบบ Partial Complex

     • มีอาการประมาณไม่เกิน 3 นาที

     • เหม่อนิ่ง

     • เหมือนรู้สึกตัวแต่ไม่รับรู้และไม่ตอบสนองต่อคำพูด

     • หลังชักอาจจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้ และต้องการนอนพัก

   4. อาการไม่รู้สึกตัว (Focal Partial)

    • เป็นอาการที่เกิดขึ้นในระยะสั้น เด็กไม่รู้สึกตัว อาจทำอะไรบางอย่างโดยที่ตัวเองไม่รู้ เช่น ร้องเพลง ดึงเสื้อผ้า เดินเหม่อลอย แต่ไม่มีอาการชัก

   5. ลมบ้าหมู (Grand Mal)

กล้ามเนื้ออ่อนแรง (Muscular Distrophy)

     • เกิดจากเส้นประสาทสมองที่ควบคุมกล้ามเนื้อส่วนนั้น ๆ เสื่อมสลายตัว

     • เดินไม่ได้ นั่งไม่ได้ นอนอยู่กับที่

     • จะมีความพิการซ้อนในระยะหลัง คือ ความจำแย่ลง สติปัญญาเสื่อม 

                                                               โรคศีรษะโต

                                                                       โรคโปริโอ

ความรู้ที่ได้รับ/การนำไปใช้

                รู้และละได้เข้าใจรายละเอียดของเด็กที่มีความต้องการพิเศษแต่ละประเภทได้ดียิ่งขึ้น ได้รู้ถึงอาการ สาเหตุต่างๆ ที่เกิดขึ้น

ประเมิน 

       ประเมินตนเอง   ตั้งใจฟังที่อาจารย์สอน  สนุกายนานกับการเรียนมากๆ

       ประเมินเพื่อน     เพื่อนตั้งใจเรียน หล้าแสดงออก และสนุกยิ้มแย้มกันทุกคน

       ประเมินอาจารย์  อาจารย์ร่าเริงสดใสตลอดเวลา สอนเข้าใจง่ายค่ะ

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 3

วันศุกร์ที่ 20 มกราคม 2560 

เวลา 13.30 - 16.30

เนื้อหาที่เรียน                      

ประเภทของเด็กที่มีความต้องการพิเศษ  

ประเภทเด็กที่มีความต้องการพิเศษเราแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆ ดังนี้

1. กลุ่มเด็กที่มีลักษณะทางความสามารถสูง

          กลุ่มเด็กที่มีลักษณะทางความสามารถสูง คือ เด็กที่มีความเป็นเลิศทางสติปัญญา เรียกโดยทั่วๆไปว่า “เด็กปัญญาเลิศ”

เด็กปัญญาเลิศ (Gifted Child)

     • เด็กที่มีความสามารถทางสติปัญญา

   • มีความถนัดเฉพาะทางสูงกว่าเด็กในวัยเดียวกัน ซึ่งเด็กจะมีความสามารถเด่นในด้านใดด้านหนึ่งเช่น คณิตศาสตร์ ศิลปะ ดนตรี วิทยาศาสตร์ เป็นต้น

 ลักษณะของเด็กปัญญาเลิศ

     • พัฒนาการทางร่างกายและจิตใจสูงกว่าเด็กในวัยเดียวกัน

     • เรียนรู้สิ่งต่างๆ ได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย

     • อยากรู้อยากเห็นอย่างจริงจัง ชอบซักถาม

     • มีเหตุผลในการแก้ปัญหา การใช้สามัญสำนึก

     • จดจำได้รวดเร็วและแม่นยำ

     • มีความรู้ ใช้คำศัพท์เกินวัย

     • มีความคิดริเริ่ม มีวิธีการคิดและแนวคิดแปลกๆ

     • เป็นคนตื่นตัว เฉียบแหลม ว่องไว และช่างสังเกต

     • มีแรงจูงใจ และมีความมานะบากบั่นมีความจริงจังในการทำงาน

     • ชอบแสวงหาสิ่งท้าทายความคิดความอ่าน

ความแตกต่างระหว่าเด็กฉลาด กับเด็ก Gifted 

           เด็กฉลาด                                                             Gifted

     • ตอบคำถาม                                                        • ตั้งคำถาม 

     • สนใจเรื่องที่ครูสอน                                            • เรียนรู้สิ่งที่สนใจ

     • ชอบอยู่กับเด็กอายุเท่ากัน                                 • ชอบอยู่กับผู้ใหญ่หรือเด็กที่โตกว่า

     • ความจำดี                                                           • อยากรู้อยากเห็น ชอบคาดคะเน

     • เรียนรู้ง่ายและเร็ว                                               • เบื่อง่าย

     • เป็นผู้ฟังที่ดี                                                        • ชอบเล่า

     • พอใจในผลงานของตน                                       • ติเตียนผลงานของตน

2. กลุ่มเด็กที่มีลักษณะทางความบกพร่อง

            เด็กกลุ่มนี้จะมีความบกพร่องที่แตกต่างกันไปในแต่ละด้าน ซึ่งในที่นี้เราแบ่งเด็กที่มีลักษณะทางความบกพร่องออกเป็น 9 ประเภท ดังนี้

          1. เด็กที่บกพร่องทางสติปัญญา (Children with Intellectual Disabilities)

            หมายถึง เด็กที่มีระดับสติปัญญาหรือเชาว์ปัญญาต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ย เมื่อเทียบกับเด็กในระดับอายุเดียวกัน มี 2 กลุ่ม คือ เด็กเรียนช้า และเด็กปัญญาอ่อน

เด็กเรียนช้า

      - สามารถเรียนในชั้นเรียนปกติได้

      - เด็กที่มีความสามารถในการเรียนล่าช้ากว่าเด็กปกติ

      - ขาดทักษะในการเรียนรู้

      - มีความบกพร่องทางสติปัญญาเพียงเล็กน้อย

      - มีระดับสติปัญญา (IQ) ประมาณ 71-90

 สาเหตุของการเรียนช้า

   1. ภายนอก

     • เศรษฐกิจของครอบครัว                                   • การสร้างเสริมประสบการณ์ให้แก่เด็ก

     • สภาวะทางด้านอารมณ์ของคนในครอบครัว       • การเข้าเรียนไม่สม่ำเสมอ

     • วิธีการสอนไม่มีประสิทธิภาพ

   2. ภายใน

     • พัฒนาการช้า                              • การเจ็บป่วย

เด็กปัญญาอ่อน

     - ระดับสติปัญญาต่ำ 

     - พัฒนาการล่าช้าไม่เหมาะสมกับวัย

     - มีพฤติกรรมการปรับตนบกพร่อง

     - อาการแสดงก่อนอายุ 18

พฤติกรรมการปรับตน

     • การสื่อความหมาย                                              • การดูแลตนเอง

     • การดำรงชีวิตภายในบ้าน                                    • การปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นในสังคม

     • การใช้แหล่งทรัพยากรในชุมช                            • การควบคุมตนเอง                                              

     • การนำความรู้มาใช้ในชีวิตประจำวัน                    • การใช้เวลาว่าง

     • การทำงาน                                                         • การมีสุขอนามัยและความปลอดภัยเบื้องต้น

          นอกจากนี้แล้วเด็กปัญญาอ่อนจะแบ่งตามระดับสติปัญญา (IQ) ออกเป็น 4 กลุ่ม ดังนี้

1. เด็กปัญญาอ่อนขนาดหนักมาก IQ ต่ำกว่า 20

      - ไม่สามารถเรียนรู้ทักษะด้านต่าง ๆ ได้เลย

      - ต้องการเฉพาะการดูแลรักษาพยาบาลเท่านั้น

2. เด็กปัญญาอ่อนขนาดหนัก IQ 20-34

     - ไม่สามารถเรียนได้ ต้องการเฉพาะการฝึกหัดการช่วยเหลือตัวเองในกิจวัตรประจำวันเบื้องต้นแบบง่าย ๆ

     - กลุ่มนี้เรียกโดยทั่วไปว่า C.M.R (Custodial Mental Retardation)

3. เด็กปัญญาอ่อนขนาดปานกลาง IQ 35-49

     - พอที่จะฝึกอบรมและเรียนทักษะเบื้องต้นง่าย ๆ ได้

     - สามารถฝึกอาชีพ หรือทำงานง่าย ๆ ที่ไม่ต้องใช้ความละเอียดลออได้

     - เรียกโดยทั่วไปว่า T.M.R (Trainable Mentally Retarded)

4. เด็กปัญญาอ่อนขนาดน้อย IQ 50-70

     - เรียนในระดับประถมศึกษาได้

     - สามารถฝึกอาชีพและงานง่าย ๆ ได้

     - เรียกโดยทั่ว ๆ ไปว่า E.M.R (Educable Mentally Retarded)

ลักษณะของเด็กที่บกพร่องทางสติปัญญา

     • ไม่พูด หรือพูดได้ไม่สมวัย

     • ช่วงความสนใจสั้น วอกแวก

     • ความคิด และอารมณ์ เปลี่ยนแปลงง่าย รอคอยไม่ได้

     • ทำงานช้า

     • รุนแรง ไม่มีเหตุผล

     • อวัยวะบางส่วนมีรูปร่างผิดปกติ กล้ามเนื้อทำงานไม่ประสานกัน

     • ช่วยตนเองได้น้อยกว่าเด็กในวัยเดียวกัน

                                              ตัวอย่างเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา

       

ดาวน์ซินโดรม Down Syndrome

ดาวน์ซินโดรม Down Syndrome เป็นเด็กพิเศษที่จัดอยู่ในเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา มีสาเหตุมาจาก ความผิดปกติของโครโมโซมคู่ที่ 21 ซึ่งเป็นโครโมโซมที่เกินมา 1 แท่ง ซึ่งอาการของเด็กดาวน์ซินโดรม Down Syndrome จะมีอาการดังนี้

     - ศีรษะเล็กและแบน คอสั้น

     -หน้าแบน ดั้งจมูกแบน

     - ตาเฉียงขึ้น ปากเล็ก

     - ใบหูเล็กและอยู่ต่ำ รูหูส่วนนอกจะตีบกว่าปกติ

     - เพดานปากโค้งนูน ขากรรไกรบนไม่เจริญเติบโต

     - ช่องปากแคบ ลิ้นยื่น ฟันขึ้นช้าและไม่เป็นระเบียบ

     - มือแบนกว้าง นิ้วมือสั้น

     - เส้นลายมือตัดขวาง นิ้วก้อยโค้งงอ

     - ช่องระหว่างนิ้วเท้าที่ 1 และ 2 กว้าง

     - มีความผิดปกติในระบบต่างๆ ของร่างกาย

     -บกพร่องทางสติปัญญาระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง

     -เลี้ยงดีเลี้ยงง่าย ร่าเริง เป็นมิตร

     -มีปัญหาในการใช้ภาษาและการพูด

     -อวัยวะเพศมักเจริญเติบโตไม่เต็มที่ทั้งในชายและหญิง

การตรวจวินิจฉัยก่อนคลอดกลุ่มอาการดาวน์ จะทำได้โดย

     - การเจาะเลือดของมารดาในระหว่างที่ตั้งครรภ์

     - อัลตราซาวด์

     - การตัดชิ้นเนื้อรก

     - การเจาะน้ำคร่ำ

 เด็กที่บกพร่องทางการได้ยิน (Children with Hearing Impaired )

     เด็กที่บกพร่องทางการได้ยิน (Children with Hearing Impaired ) หมายถึง เด็กที่มีความบกพร่อง หรือสูญเสียการได้ยิน เป็นเหตุให้การรับฟังเสียงต่าง ๆ ได้ไม่ชัดเจนซึ่งเด็กกลุ่มนี้มีอยู่ด้วยกัน 2 ประเภท คือ เด็กหูตึง และ เด็กหูหนวก

เด็กหูตึง

            หมายถึง เด็กที่สูญเสียการได้ยิน แต่สามารถรับข้อมูลได้ โดยใช้เครื่องช่วยฟัง จำแนกกลุ่มย่อยได้ 4 กลุ่ม ดังนี้

1. เด็กหูตึงระดับน้อย ได้ยินตั้งแต่ 26-40 dB

     เด็กกลุ่มนี้จะมีปัญหาในการรับฟังเสียงเบา ๆ เช่น เสียงกระซิบ หรือเสียงจากที่ไกล ๆ

2. เด็กหูตึงระดับปานกลาง ได้ยินตั้งแต่ 41-55 dB

     - เด็กจะมีปัญหาในการรับฟังเสียงพูดคุยที่ดังในระดับปกติในระยะห่าง 3-5 ฟุต และไม่เห็นหน้าผู้พูด

     - จะไม่ได้ยิน ได้ยินไม่ชัด จับใจความไม่ได้

     - มีปัญหาในการพูดเล็กน้อย เช่น พูดไม่ชัด ออกเสียงเพี้ยน พูดเสียงเบา หรือเสียงผิดปกติ

3. เด็กหูตึงระดับมาก ได้ยินตั้งแต่ 56-70 dB

     - เด็กจะมีปัญหาในการรับฟังและเข้าใจคำพูด

     - เมื่อพูดคุยกันด้วยเสียงดังเต็มที่ก็ยังไม่ได้ยิน

     - มีปัญหาในการรับฟังเสียงหลายเสียงพร้อมกัน

     - มีพัฒนาการทางภาษาและการพูดช้ากว่าปกติ

     - พูดไม่ชัด เสียงเพี้ยน บางคนไม่พูด

4. เด็กหูตึงระดับรุนแรง ได้ยินตั้งแต่ 71-90 dB

     - เด็กจะมีปัญหาในการรับฟังเสียงและการเข้าใจคำพูดอย่างมาก

     - ได้ยินเฉพาะเสียงที่ดังใกล้หูในระยะ 1 ฟุต

     - การพูดคุยด้วยต้องตะโกนหรือใช้เครื่องขยายเสียง

     - เด็กจะมีปัญหาในการแยกเสียง

     - เด็กมักพูดไม่ชัดและมีเสียงผิดปกติ บางคนไม่พูด

เด็กหูหนวก

      - เด็กที่สูญเสียการได้ยินมากถึงขนาดที่ทำให้หมดโอกาสที่จะเข้าใจภาษาพูดจากการได้ยิน

      - เครื่องช่วยฟังไม่สามารถช่วยได้

      - ไม่สามารถเข้าใจหรือใช้ภาษาพูดได้

      - ระดับการได้ยินตั้งแต่ 91 dB ขึ้นไป

ลักษณะของเด็กที่บกพร่องทางการได้ยิน

     • ไม่ตอบสนองเสียงพูด เสียงดนตรี มักตะแคงหูฟัง

     • ไม่พูด มักแสดงท่าทาง

     • พูดไม่ถูกหลักไวยากรณ์

     • พูดด้วยเสียงแปลก มักเปล่งเสียงสูง

     • พูดด้วยเสียงต่ำหรือด้วยเสียงที่ดังเกินความจำเป็น

     • เวลาฟังมักจะมองปากของผู้พูด หรือจ้องหน้าผู้พูด

     • รู้สึกไวต่อการสั่นสะเทือน และการเคลื่อนไหวรอบตัว

     • มักทำหน้าที่เด๋อเมื่อมีการพูดด้วย

                 

                 เด็กที่บกพร่องทางการเห็น (Children with Visual Impairments)

      - เด็กที่มองไม่เห็นหรือพอเห็นแสง เห็นเลือนราง

      - มีความบกพร่องทางสายตาทั้งสองข้าง

      - สามารถเห็นได้ไม่ถึง 1/10 ของคนสายตาปกติ

      - มีลานสายตากว้างไม่เกิน 30 องศา

            เด็กที่บกพร่องทางการเห็น (Children with Visual Impairments) นี้จะจำแนกได้เป็น 2 ประเภท คือ เด็กตาบอด และ เด็กตาบอดไม่สนิท

เด็กตาบอด

      - เด็กที่ไม่สามารถมองเห็นได้เลย หรือมองเห็นบ้าง

      - ต้องใช้ประสาทสัมผัสอื่นในการเรียนรู้

      - มีสายตาข้างดีมองเห็นได้ในระยะ 6/60 , 20/200 ลงมาจนถึงบอดสนิท

     - มีลานสายตาโดยเฉลี่ยอย่างสูงสุดแคบกว่า 5 องศา

เด็กตาบอดไม่สนิท

      - เด็กที่มีความบกพร่องทางสายตา

      - สามารถมองเห็นบ้างแต่ไม่เท่ากับเด็กปกติ

      - เมื่อทดสอบสายตาข้างดีจะอยู่ในระดับ 6/18, 20/60, 6/60, 20/200 หรือน้อยกว่านั้น

      - มีลานสายตาโดยเฉลี่ยอย่างสูงสุดกว้างไม่เกิน 30 องศา

ลักษณะของเด็กบกพร่องทางการเห็น

     • เดินงุ่มง่าม ชนและสะดุดวัตถุ

     • มองเห็นสีผิดไปจากปกติ

     • มักบ่นว่าปวดศีรษะ คลื่นไส้ ตาลาย คันตา

     • ก้มศีรษะชิดกับงาน หรือของเล่นที่วางอยู่ตรงหน้า

     • เพ่งตา หรี่ตา หรือปิดตาข้างหนึ่ง เมื่อใช้สายตา

     • ตาและมือไม่สัมพันธ์กัน

     • มีความลำบากในการจำ และแยกแยะสิ่งที่เป็นรูปร่างทางเรขาคณิต

  

ความรู้ที่ได้รับ/ การนำไปใช้

                    รู้และเข้าใจสาเหตุ อาการ  และการดูแลเด็กพิเศษแต่ละประเภทมากกว่าเดิม เมื่อเราได้ไป                ฝึกสอนเราก็สามารถนำความรู้ไปใช้กับเด็กพิเศษได้ค่ะ

ประเมิน

    ประเมินตนเอง   ตั้งใจฟังที่อาจารย์สอน แต่มีอาการง่วงนอนมากๆค่ะ

    ประเมินเพื่อน     เพื่อนๆตั้งใจฟันที่อาจารย์สอนกันเป็นอย่างดีค่ะ

    ประเมินอาจารย์  อาจารย์อธิบายเข้าใจง่ายค่ะ แต่เนื้อหาท่สอนเยอะไปนิดนึงค่ะ